MOORDENAAR

Al 3 uur zit ik panisch om me heen te bewegen! waarom? dat zal ik je vertellen!

Ken je dat gevoel van een vliegend beestje om je heen? Zo'n klein, irritant beestje wat maar niet ophoudt met op je beeldscherm springen en om je hoofd vliegen! Nou, die zit hier dus al drie uur! En al drie uur voel ik de grote drang om hem tussen mijn handen te klappen. Niet op mijn beeldscherm natuurlijk, anders moet ik die weer schoonmaken en dat is weer zo'n gedoe!

Al drie uur kijk ik argwanend naar dat beest. Is het een mug? Als dat zo is, dan is mijn keuze heel snel gemaakt. DOOD. Zin in een enorme arm vanwege een allergische reactie heb ik nu niet echt bepaald! Terwijl ik daaraan denk, begint elk zenuwtje in mijn lichaam een signaal van jeuk af te geven! Vreselijk!

Ik zie het senario alweer helemaal voor me! Mag ik hem nou wel of niet vermoorden?
Als ik het niet doe, val ik straks met een onrustig gevoel in slaap. Als ik bijna wegdommel hoor ik het vreselijke gezoem rond mijn hoofd. Snel smeer ik me in met antimugzalf. BAM! Ik val als een blok in slaap.
Om 9 uur 's ochtend open ik mijn ogen door een onuitstaanbare jeuk op mijn arm. FEEST! Dat stomme U&**(*&*(#$&*beest heeft me gestoken! Een enorme allergische reactie siert mijn arm. Nee, daar kun je niet omheen. De spijt van het niet vermoorden van zo'n nutteloos beest doordringt mijn lichaam. kutleven!

Maar wat nou als ik hem wél doodmaak? Ik heb mezelf gered van een allergische reactie, maar ik heb nu wel een onschuldig beestje doodgemaakt. Het is natuurlijk, en daar kom je altijd later pas achter, geen mug! Het is een doodgewoon, bloedirritant beestje. Althans dat was het.
En nu? Iedereen wordt woedend, want het natuurlijk een speciaal vliegje wat bijna uitgestorven is of het is net dat ene vliegje wat ervoor zorgt dat de hele toekomst zou veranderen op een goede manier. Ja, die heb ik dus net doodgemaakt!
Iedereen weet er natuurlijk ineens van af. Plotseling ben ik de meest gezochte persoon van de wereld, want hallo! Ik heb wel hét vliegje doodgemaakt ja! Ik moet op de brandstapel. Vanaf nu ben ik dus verbannen tot een leven waarbij ik alleen maar 's nachts op straat kan, in een boerka kan lopen, of een hele goede vermomming moet zoeken! (zou een snor, zwart haar en een 3dagen baardje me staan?)
Oeps! Ik ben een dikke vette moordenaar!

Maar ik erger me er nu al drie uur aan. Ik heb hem al drie uur lang kunnen observeren. Hij is niet anders dan alle andere vliegjes, dus het is vást geen spionvliegje. Hij lijkt niet speciaal. Hij is alleen maar uitermate aangetrokken tot mijn beeldscherm. (Nooit geweten dat minivliegjes op zebra's vielen!)
Uiteindelijk maak ik een besluit. Ik ben maar een moordenaar. Ik maak dit allerbelangrijkste vliegje dooooood! Ja, dood. Zovan: BAM en KLAP. Dood vliegje.
Ik ben nu dan wel een moordenaar, maar ik heb mezelf wel gered van een enorm opgezwollen arm. Blijk ik het verkeerde beest dood gemaakt te hebben, is het een mug. En wat zie ik daar: het minivliegje zit rustig op mijn bureaulamp te staren naar de zebra. Ik zal maar niks doen om zijn liefde op het eerste gezicht te verbreken. Hij heeft namelijk al zijn eigen gered en hij is toch wel lief.

those who are dead, are not dead.