Onverwachts

"Ik wilde even zeggen dat ik je echt een mooierd vindt." Ik schrik. Val stil. Een onverwachts compliment. Ik voel dat mijn hoofd zo rood wordt als een tomaat. "Niet schrikken joh! Je kan toch best tegen een complimentje?" De ander kijkt me vragend aan. Is het wel vragend? Betrap ik hem niet toevallig net op een spottend gebaar? Ik mompel dat ik het aardig vind dat hij het zegt. Nooit heb ik tegen complimenten gekund. Altijd val ik stil, word ik zo rood als een tomaat en geloof ik er niets van. Hij wil vast gewoon even aardig zijn. Liegen is een goed middel om aardig te zijn. Dat is zoals zeggen dat als iemand een beugel krijgt, het hem vast fantastisch zou staan en dat hij vast meteen door het eerste de beste modellenbureau opgebeld gaat worden en de hele wereld over zal reizen, bakken vol met geld verdienend.
"Uh dankjewel." mompel ik dan nog maar eens zachtjes. Mijn dag kan niet meer stuk, maar mijn hoofd zal de komende week wel wat roder zijn dan normaal.
Lang leve de onverwachte complimentjes!