31 oktober 2011
15 oktober 2011
Maar ik zal je nooit vergeten. De woorden dansen door mijn hoofd.
Maar ik zal je nooit vergeten. Een stap achteruit, ik bal mijn voet en stap uit. Pianomuziek ondersteunt mijn bewegingen. Tranen vinden hun weg naar mijn wang. Langzaam, glimmend zout op mijn wangen. Ik laat me op de grond vallen en krom mijn rug.
Maar ik zal je nooit vergeten. Ik buig me naar voren en pak mijn voeten. Een snik en ik rol op mijn zij. Ik trek mijn knieƫn omhoog, naar mijn neus. Ik beweeg langzaam mee met de muziek, terwijl jouw woorden dansen door mijn hoofd. Een samenspel van woorden en beweging.
Maar ik zal je nooit vergeten. Ik val languit op de vloer. Haar bedekt mijn gezicht, terwijl ik sneller ademhaal. Ik strek mijn tenen en voel hoe de tranen mijn wangen langzaam verkoelen. De muziek ebt weg, net als jouw gedachte aan mij. Snap je dan niet dat ik jou niet wil vergeten?
10 september 2011
6 september 2011
Ik hield je vast. Bang om je los te laten. Bang om je voor eeuwig kwijt te zijn.
Maar langzaam verzwakte mijn grip. Ik voelde je hand langzaam uit die van mij glippen. Ik wilde je niet laten gaan.
En toen kwam het moment. Onze vingers niet meer verstrengeld, onze handen los van elkaar. De duisternis omhulde me toen ik viel. Het werd kil. Killer dan een winternacht. Mijn gedachten waren niet meer van mij. Mijn hoofd gevuld met zware windstoten en mist.
De val duurde eindeloos. Dieper en dieper, totdat ik rock bottom bereikte.
Ik ben je kwijt en misschien wel voorgoed.
Maar langzaam verzwakte mijn grip. Ik voelde je hand langzaam uit die van mij glippen. Ik wilde je niet laten gaan.
En toen kwam het moment. Onze vingers niet meer verstrengeld, onze handen los van elkaar. De duisternis omhulde me toen ik viel. Het werd kil. Killer dan een winternacht. Mijn gedachten waren niet meer van mij. Mijn hoofd gevuld met zware windstoten en mist.
De val duurde eindeloos. Dieper en dieper, totdat ik rock bottom bereikte.
Ik ben je kwijt en misschien wel voorgoed.
Abonneren op:
Posts (Atom)


