24 juli 2014



De laatste reis is begonnen, eindelijk met het respect en de waardigheid die jullie verdienden. Een minuut stilte werd hier een kwartier. Een kwartier waarin tranen over mijn wangen rolden. Een kwartier waarin mijn hart brak bij elke snik die mee kwam in het achtergrondgeluid. Ik heb er geen woorden voor. 

"Het is zo stil in mij
Ik heb nergens woorden voor"

Geen opmerkingen:

Een reactie posten